Lichaamsgericht werk

Het lichaamsgerichte is  geïntegreerd in onze werkwijze. De invalshoek van lichamelijke gewaarwordingen en reacties geeft  een breder zicht op jezelf en je leven.

Je lichaam is de toegang naar het ervaren van jezelf, naar wie je werkelijk bent. Met ons lichaamsbewustzijn kunnen we onszelf herkennen voor wie we zijn, kunnen we onszelf waarnemen en voelen. Het helpt ons om directer onderscheid te maken tussen de ideeënwereld van ons denken en de ervaringswereld van ons voelen.

Het vermogen om onszelf te ervaren zoals we zijn raakt in ons opgroeien bekneld en stagneert. Vaak wordt de pijn van het dichtgaan en het terugtrekken wel geregistreerd en opgeslagen in de lichaamsherinnering. Dit betekent dat pijn de poort kan zijn naar (verloren) oorspronkelijkheid.

Pijn is hier een breed begrip: emotionele pijn wordt lichamelijk ervaren als bijvoorbeeld buikpijn, maar ook als beklemming, verkilling, leegte, verlies van kracht en spontaniteit.
Alle ervaren emoties manifesteren zich op hun eigen specifieke lichamelijke manier. Met angst zal bijvoorbeeld het lichaam de adem inhouden, het hart kan sneller gaan kloppen, het buikgebied trekt zich samen. Het leven trekt zich terug. Terwijl blijdschap zich lijfelijk manifesteert als een stromende, tintelende warmte, die expansief is, zich naar buiten wil richten.
Naarmate we onze lichaamsreacties nauwkeuriger kunnen waarnemen en we meer durven gaan voelen, groeit het besef van de betekenis van onze geschiedenis en de kennis over onszelf.
Dan is er niet alleen maar een onontwarbare kluwen aan gevoelens die zich binnenin ons afspeelt, of juist het tegendeel: een gevoelloosheid waardoor we onszelf en onze ervaringen niet kunnen begrijpen.
Door letterlijk gevoeliger te worden en door een toenemend vermogen om gevoelens nauwkeuriger te benoemen en te plaatsen, krijgen we meer zicht op waar we werkelijk zijn en  meer zicht op wat we werkelijk nodig hebben.

Het jezelf leren kennen in je fysieke aanwezigheid leidt naar meer ervaringskennis over jezelf.
In tegenstelling tot de denkbeelden die we hebben over onszelf, de verklaringen die we gevonden hebben, de conclusies die we getrokken hebben, de oordelen en afkeuringen die een rol spelen in onze beeldbepaling over onszelf en onze omgeving, voelt ervaringskennis als levend, open en bewegend, en niet-statisch, óók als het over pijn gaat.
Het is het verschil tussen werkelijk voelen wat een bepaalde ervaring voor je betekend heeft en dat dénken te weten. Wanneer we de ervaring alleen met ons denken benaderen zullen we aannemen te weten wat zich heeft afgespeeld. En zo’n aanname levert  de bijbehorende en voor je gedrag bepalende conclusies.

De kracht van het op lichamelijk niveau afdalen in onszelf ligt erin dat we meer aanwezig kunnen zijn met onze turbulente gevoelens of met onze leegtes. Wanneer we daar minder voor op de loop hoeven zullen we vollediger en meer aanwezig kunnen zijn in ons bestaan.